TÜRKİYE’DE SİYASET, SİYASİ PARTİLER VE HALK

6

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Türkiye’de siyasi partilerde, belediyelerde ve bürokraside görev alan birçok kişinin düştüğü nahoş duruma baktığınızda, siyaset alanında olması gerektiği halde yer almayan insanların her geçen gün çoğaldığını görüyoruz. Durum böyle olunca da bilhassa siyasette gayriahlaki olaylarla karşılaşıyoruz. Hatta bu olayların içerisinde ülke güvenliğini sarsacak, bekamızı etkileyebilecek kadar büyük olanlarını da yaşadık ve yaşıyoruz.

Bunun sebeplerinin başında ucube bir anayasamızın olması ve bu anayasaya bağlı Siyasi Partiler Kanunu’nun getirdiği siyasi yapılanma gelmektedir.

Türkiye’de siyasi partiler her fırsatta halka yönelik mitingler düzenlerler, “biz halka dayanıyoruz” derler, sıkıştıklarında da yerli yersiz “seçime gidelim” propagandasına başvururlar. Durum böyle olmakla birlikte, partilerimizin programlarına, tüzüklerine ve söylemlerine baktığımızda, demokrasi ve halk adına mangalda kül bırakmazlar. Ama icraatlarında tam tersi uygulamalar yaparlar.

Mesela; İl Başkanı, İlçe Başkanı, Belde Başkanı ve Belediye Başkanı olacak adaylar hakkında, İl Koordinatörü olan kişi veya kişiler İl’e gelir, kendilerine, siyasi yeterliliklerine ve anlayışlarına göre incelemeler yapar, görüşmelerde bulunarak bir rapor düzenler. Bu görüşmelerde partinin; kurumsal kimliği, ilkeleri, halka ve geleceğe yönelik görüşleri hiç konuşulmaz. Görüşülen kişilerle siyasi görüş ve düşünceleri hakkında fikir teatileri yapılmaz. “Halk nezdindeki itibarı nedir, toplumda tabanı var mıdır, ili, ilçesi ve ülkesi için neler düşündüğü, temsil kabiliyeti nasıldır?” gibi benzeri sorgulamalar yapılmayan iptidai bir usul uygulanır.

Ankara’ya, genel merkeze çağrılan kişilere, Genel Başkan adına görev yapan Teşkilat Başkanı da, AK Parti’ye ve millete hizmet etme anlayışında olan bu kişilerin yüzlerine bile bakma gereği duymaz. Bakarsınız, devreye gizli bir el olarak bir milletvekili girer. Teşkilat Başkanını veya Bölge Koordinatörünü etkiler ve “şu isim olsun” der. Böylece il ve ilçe başkanı atanır. Partinin halk nezdindeki itibarı hiç düşünülmez.

Meseleye buradan bakacak olursak; Aydın AK Parti’de yaşanan Köşk Belediye Başkanı olayına derinlemesine baktığımızda, kişinin belediye başkanı adayı yapılmasında, Aydın milletvekili olan, okuldan veya yurttan arkadaşı, çeşitli ilişkilerinin de olduğu ve halk arasında çok konuşulan, “Bu benim kırmızı çizgim” diyerek genel merkeze baskı yapan kişi tarafından aday yapıldığı milletin dilinden düşmez.

Hâlbuki teşkilatın organlarına seçilecek olan kişiler, seçici olan üye ve delegelere;

• Kendisini, mesleğini, o güne kadar yaptığı çalışmalarını,
• Partisi hakkında görüş ve düşüncelerini,
• Kentinin ve ülkesinin geleceğine yönelik fikirlerini,
• Siyasetin olmazsa olmazı durumunda olan halka yönelik görüşlerini,
• İl’inin, ilçesinin ve buralara bağlı birimlerin geleceğine ilişkin olarak neler yapacağı konularında,
• Yönetimini oluşturmak için nasıl bir yöntem uygulayacağını,
• Parti çalışmaları hakkında ekibini nasıl yöneteceği hususlarında, il başkanı olacak ise ilçelerle nasıl bir koordinasyon kuracağını, onların daha verimli çalışmalar yapabilmesi için neler yapmak istediğini,

Ve daha birçok siyasi meseleyi anlatacak ve tartışacak ki, kendisini seçecek üyelere ve kişilere güven vererek, yani ter akıtarak ve emek harcayarak o makama gelecektir.

Bunların ve daha gelişmiş demokratik uygulamaların yapılmadığı ülkemizde 31 Mart seçimlerinden bugüne takriben 22 civarında belediye başkanı, yolsuzluk ve ahlaksız hareketleri yüzünden gözaltına alındı, tutuklandı ve görevden el çektirildi. Ne gariptir ki bütün bunları savunan, genel başkanlara, milletvekillerine, parti teşkilatlarına ve de halka da sahip çıkan bir duruşumuz vardır.

Böylece bu görev yerleri;

• Kalitesi düşük,
• Gayrimeşru işlere meyilli,
• Helal ve haram hudutlarından bihaber,
• Milletin hak ve hukuku konularında hiçbir titizliği olmayan insanlar siyasette fink atma imkânı buluyorlar.

Bu durum, toplumun geleceği ile doğrudan irtibatı olan gençlerimizin;

• Siyaset alanında yer almak isteyen,
• Tecrübe kazanma iştiyakı bulunan,
• Nitelik kazanma çabasında olan,
• Vatan ve millet sevgisini pekiştirmek arzusunu depreştiren, siyaset alanında kendini geliştirmek ve sorumluluk yüklenme hevesinde olan gençler, devre dışına atılmakta ve böylece siyaset kurumları nitelik açısından zayıflamaktadır.
• Gençlerimizin dikkatlerinden kaçmayan bu olaylar, geleceğimiz ve istikbalimiz olan gençliğimizin toplum için kafa yormasını engellemektedir.

Bu meseleye farklı bir açıdan da baktığımızda, bu durum gençlerin başka alanlara doğru kaymalarına sebep olmakta ve dolayısıyla karşımıza;

• Vatan ve millet aşkı zayıflamış,
• Siyaset kültüründen yoksun,
• Siyasete soğuk bakan bir toplum olmaya doğru hızla yol aldığımız artık gözle görünür hale gelmiştir.

Bu durumu düzeltmeye sadece adli makamların gayretlerinin yeterli gelmeyeceğini düşünüyorum. Onun için siyasi partilerin de kendi içlerindeki bu safraları temizlemesini çok önemsiyorum.

Bunları temizlemenin ve kadroların sürekli temiz olmasını sağlamanın çeşitli yolları vardır. Bunlardan bazılarına değinmek istiyorum:

• Parti içi demokrasi, başka partilere ve ülkelere de örnek olacak şekilde geliştirilmelidir.
• Partilerin her bir birimine “Şura” anlayışı doğrultusunda çalışmalar içselleştirilmelidir.
• Halkın; milletvekili, il başkanı, ilçe başkanı, belediye başkanı, belediye ile il genel meclisi üyelerini, il ve ilçe yöneticilerini seçmesi sağlanmalıdır.
• Böylece, görev almak isteyenlerin önceden siyasi kimliklerinin oluşup oluşmadığını, siyasi görüşlerinin, partisinin ilkeleri ile milletin kültürü ve inanç değerleriyle uyuşup uyuşmadığını halkın değerlendirme yapmasına zemin hazırlanmış olacaktır.
• Yeni, yepyeni bir “Anayasa” yazılmalıdır.
• 1980 Cuntası’nın yapmış olduğu “Siyasi Partiler Kanunu”, halkın taleplerini karşılayacak ve karar verme sorumluluğunun elde olacağı bir şekle kavuşturulmalıdır.
• Yıllardan beri kişi veya kişilerin inisiyatifinde yapılan aday belirleme usulüne son verilmelidir.

Yazılacak bu anayasa:

• Yerli ve milli olmalıdır,
• Kültürümüzü yansıtmalıdır,
• İnanç değerlerimizden beslenmelidir,
• Hakka, hukuka, inanç ve kültür değerlerimize aykırı olmayan “evrensel” ilkeleri de bünyesinde barındırmalıdır. Yeryüzünde yaşayan kişi ve kurumlara örnek olmalıdır.
• Kişi odaklı olan, siyasi parti ve sivil toplum örgütlerinin kendi programlarına almaları gereken “doktrin” ve/veya “vesayet” anlayışını dikte ve emreden ifadeler anayasada olmamasına özen gösterilmelidir.

Son söz;
Milletimiz 24 yıla yakın zamandan beri bir kişiyi ve onun kurduğu partiyi iktidarda tutuyor, “senden ve partinden daha iyisi hâlen yoktur” diyor. Yani halkımız seçmesini çok iyi biliyor.