İğneyi kendine batırmayanlar çuvaldızla dolaşıyor

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Siyasette en tehlikeli şey hatanın kendisi değil, o hataya karşı takınılan tavırdır. Çünkü hata insana aittir; ama çifte standart karaktere…

Köşk Belediye Başkanı Nuri Güler’in, basına ve sosyal medyaya yansıyan görüntülerin ardından partisinden istifa etmesi, aslında buzdağının sadece görünen kısmıydı. Asıl mesele, bu görüntülerin ötesinde dolaşan ciddi iddialar ve bu iddialar karşısındaki derin sessizliktir.

Ortada konuşulanlar hafife alınacak gibi değil: Bir ilişki, bu ilişki çerçevesinde sağlandığı iddia edilen ev, araba ve düzenli harcamalar… Şimdi sorulması gereken soru basit ama ağırdır: Bu harcamalar hangi kaynaktan karşılandı? Kişisel kazançtan mı, yoksa kamu imkânlarının gölgesinde mi?

İşte tam bu noktada siyaset kurumunun âdil ayrımı devreye girer: Şeffaflık.

Ancak ne yazık ki aynı hassasiyeti başka olaylarda yüksek perdeden dile getirenlerin, kendi kapılarının önüne gelindiğinde sessizliğe bürünmesi, toplumun hafızasında ciddi bir çelişki olarak yer ediyor.

Bir yanda “olan oldu” diyerek geçiştirilen sorular…
Diğer yanda başka bir şehirde yaşanan skandal için kullanılan sert, alaycı ve yer yer küçümseyici ifadeler…

İnsan sormadan edemiyor: Ahlak terazisi şehirden şehire mi değişir? Yoksa mesele partilere göre eğilip bükülen bir vicdan meselesi midir?

Toplumun verdiği tepki aslında oldukça net:
“Önce iğneyi kendinize batırın…”

Çünkü vatandaş artık şunu görüyor: Kendi mahallesinde yaşananlara kör, karşı mahallede olanlara kılıç kuşanan bir siyaset anlayışı…

Oysa gerçek sorumluluk, başkasının hatasını büyütmeden önce kendi sorumluluğunun gereğini yerine getirmektir. Eğer ortada kamu kaynaklarının kullanımıyla ilgili en küçük bir şüphe dahi varsa, bu şüpheyi ortadan kaldıracak olan şey polemik değil, açık ve bağımsız bir soruşturma talebidir.

Sessizlik, çoğu zaman en yüksek sesli itiraftır.

Bugün konuşulmayan, görmezden gelinen her soru, yarın daha büyük bir güvensizlik olarak geri döner. Çünkü toplum artık sadece olanı değil, olmayanı da sorgular.

Neden bir açıklama yapılmadı?
Neden bir inceleme başlatılmadı?
Neden aynı hassasiyet burada gösterilmedi?

Siyaset, hatasız olma sanatı değildir. Ama hesap verebilme cesareti göstermeden ahlak dersi verme yeri hiç değildir.

Unutulmamalıdır ki; çuvaldız başkasına batırılmadan önce, iğnenin acısı hissedilmelidir.