Aydın MHP Teşkilatı Sandıktan Güçlü Çıkabildi mi?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Tek adayla kongre yapmak başarı mı, yoksa teşkilattaki zayıflamanın işareti mi?

MHP Aydın İl Başkanlığı, aylardır sürdürdüğü ilçe kongrelerini büyük ölçüde “tek aday” modeliyle tamamladı.

Kongreler bitti. Peki gerçekten başarıyla mı tamamlandı? Yoksa sandıklar, görünenden çok daha farklı bir mesaj mı verdi?

Çünkü siyasette gerçek başarı; listeyi Ankara’da ya da il binasında hazırlamak değildir. Gerçek başarı, üyeyi sandığa götürebilmek, teşkilatı heyecanlandırabilmek ve seçilen yöneticinin arkasında güçlü bir irade oluşturabilmektir.

Şimdi rakamlara bakalım.

· Nazilli: 74 oy.
· Efeler: 147 oy.
· Söke: 67 oy.
· Didim: 65 oy.
· Kuşadası’nda da benzer bir tablo…

Yaklaşık 400 üyeye sahip olduğu ifade edilen ilçelerde ortaya çıkan bu oy sayıları, il yönetiminin övüneceği bir başarı tablosu mu? Yoksa üzerinde ciddiyetle düşünülmesi gereken bir uyarı mı?

Çünkü hiçbir siyasi yönetici yalnızca seçilmiş olmakla güçlü olmaz. Onu güçlü yapan, arkasındaki teşkilattır.

Üyelerin önemli bir bölümünün kongreye katılmaması… Sandığa ilgi göstermemesi… Yüzlerce üyenin sürecin dışında kalması… Bunların tamamı, teşkilatın iç dinamikleri açısından değerlendirilmesi gereken işaretlerdir.

Tek adaylı kongrelerin son yıllarda birçok siyasi partide tercih edilen bir yöntem olduğu görülüyor. Rekabet olmasın… Alternatif çıkmasın… Tek liste olsun… Ardından da buna “başarı” denilsin.

Oysa demokrasi, rekabetten beslenir. Farklı görüşlerin yarışamadığı yerde heyecan azalır, katılım düşer, teşkilatlar zamanla canlılığını kaybeder.

Sandık yalnızca kazananı belirlemez. Aynı zamanda teşkilatın nabzını da tutar. Bugün ortaya çıkan tablo, bu nabzın beklenen düzeyde atmadığını düşündürmektedir.

Bu nedenle asıl soruyu il yönetiminin kendisine sorması gerekiyor.

Bu ilçelerde yüzlerce üyemiz vardı. Neden büyük çoğunluğu kongreye gelmedi? Üyeler neden teşkilata sahip çıkmadı? Gerçekten teşkilatçılık mı yapıldı? Yoksa belirlenen isimlere yönelik bir tepki mi sandığa yansıdı?

İşte cevap bekleyen soru budur.

Çünkü teşkilat; sadece bina değildir. Sadece tabela değildir. Sadece makam değildir. Teşkilat; gönül bağıdır. Emektir. Fedakârlıktır. Üyenin kendisini değerli hissetmesidir.

Bunlar eksildiğinde geriye yalnızca boş salonlar ve düşük katılımlı kongreler kalır.

Bu noktada il başkanı Osman Gazi Cihangiroğlu ve yönetiminin de kendi performansını değerlendirmesi kaçınılmaz hâle gelmektedir.

İlçe başkanlarının aldığı oylar kadar, bu adayları belirleyen il yönetiminin ortaya koyduğu teşkilat performansı da doğal olarak tartışma konusu olacaktır.

Çünkü siyaset sadece kongre yapmak değildir. Üyeyi sandığa getirebilmektir. Üyeye umut verebilmektir. Teşkilatı yeniden heyecanlandırabilmektir.

Yaklaşık 400 üyeli ilçelerde tek adayların 65, 67, 74 ve 147 oy alması, en azından dışarıdan bakıldığında üzerinde düşünülmesi gereken siyasi bir tablo ortaya koymaktadır.

Üstelik bu beş büyük ilçe, Aydın’ın seçmen ağırlığını belirleyen merkezlerdir. Bu ilçelerde teşkilatın ne kadar motive olduğu, olası bir genel ya da yerel seçimde partinin alacağı sonuca doğrudan etki edebilir.

Acaba bunun muhasebesi yapıldı mı?

Belki de artık ilçe teşkilatlarının değil… İl yönetiminin aynaya bakma zamanıdır.

Çünkü gölge yöneticilerin etkisiyle yürütülen bir teşkilat anlayışının, sandıkta beklenen karşılığı üretmekte zorlandığı yönünde bir algı oluşmaktadır.

Ve siyasetin en acımasız aynası sandıktır. O ayna bazen alkışlar… Bazen de sessizliği gösterir.

Aydın’daki ilçe kongrelerinin ortaya koyduğu tablo da, sessizliğin ne anlattığının dikkatle değerlendirilmesini gerektiriyor.