Raylar Döşendi, Peki Aydınlıya Çözüm Oldu mu?

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Aydın’ın uzun yıllardır beklediği banliyö hattı AYBAN sonunda hizmete girdi. Şehir Hastanesi’nden Organize Sanayi Bölgesi’ne, İncirliova’dan Köşk’e kadar uzanan bu proje, ilk bakışta kent içi ulaşım adına önemli bir yatırım olarak görülüyor.

Hiç kuşkusuz raylı sistemler, çağdaş şehirlerin vazgeçilmez ulaşım araçlarından biridir. Ancak önemli olan yalnızca ray döşemek değildir. Asıl mesele, yapılan yatırımın şehir yaşamına gerçekten ne kadar katkı sunduğu ve vatandaşın günlük hayatını ne ölçüde kolaylaştırdığıdır.

Ne yazık ki AYBAN daha ilk günlerinden itibaren bu soruların gölgesinde tartışılmaya başlandı.

İlk tartışma konusu bilet ücretleri oldu.

En kısa mesafenin 40 TL, en uzun mesafenin ise 85 TL olarak belirlenmesi, özellikle her gün işe gidip gelen çalışanlar, öğrenciler ve dar gelirli vatandaşlar açısından yüksek bulundu.

Burada kamu adına sorulması gereken ilk soru şudur: AYBAN’ın temel amacı gelir elde etmek mi, yoksa vatandaşın toplu taşımayı tercih etmesini sağlamak mı.!?

Çünkü toplu ulaşımın mantığı, vatandaşın cebindeki yükü azaltmaktır.

Bugün aynı güzergâhlarda hizmet veren alternatif ulaşım araçlarının ücretleriyle karşılaştırıldığında, AYBAN’ın sunduğu fiyat avantajının yeterince hissedilmediği yönünde yaygın bir değerlendirme bulunuyor.

Vatandaş ekonomik bir avantaj görmüyorsa neden aracını bıraksın.!?

Neden minibüse binmek yerine treni tercih etsin.!?

Bir ulaşım projesinin başarısı, yapılan yatırımın büyüklüğüyle değil; vatandaşın onu tercih etme oranıyla ölçülür.

Ancak tartışmalar yalnızca ücretlerle sınırlı değil.

AYBAN güzergâhı boyunca İncirliova’dan Köşk’e kadar çok sayıda hemzemin geçit bulunuyor.

Banliyö trenlerinin belirli aralıklarla çalışacak olması, mevcut yük ve yolcu trenleriyle birlikte düşünüldüğünde bu geçitlerde trafik akışının nasıl etkileneceği sorusunu da gündeme getiriyor.

Özellikle sabah ve akşam saatlerinde yoğun araç trafiğinin yaşandığı noktalarda bariyerlerin daha sık kapanmasının oluşturacağı bekleme süreleri, şehir içi ulaşımı nasıl etkileyecek.!?

Ambulanslar, itfaiye araçları ve diğer acil müdahale ekipleri için herhangi bir özel trafik planlaması yapıldı mı.!?

Yoğun saatlerde oluşabilecek araç kuyruklarına ilişkin etki analizleri kamuoyuyla paylaşıldı mı.!?

Bu soruların cevabı, en az trenin hızından ve konforundan daha önemlidir.

Çünkü ulaşım planlaması sadece rayların üzerinde değil, rayların çevresindeki hayatı da kapsamak zorundadır.

Bir başka tartışma ise “Şehir Hastanesi” durağıdır.

Adı “Şehir Hastanesi” olan bir durağın, hastaneye ulaşmak isteyen vatandaş açısından gerçekten ne kadar işlevsel olduğu sorgulanmaktadır.

Eğer durak ile hastane arasında önemli bir yürüme mesafesi bulunuyor ve vatandaşın ayrıca yoğun bir karayolunu geçmesi gerekiyorsa, bu planlamanın gerekçesi kamuoyuna açık şekilde anlatılmalıdır.

Özellikle yaşlılar, engelli bireyler, kronik hastalar ve refakatçileri düşünülerek erişilebilirlik konusunda hangi çözümler geliştirildi.!?

Duraktan hastaneye güvenli ve kolay ulaşımı sağlayacak üst geçit, alt geçit, servis ya da ring sistemi planlandı mı.!?

Bir ulaşım projesinin başarısı yalnızca istasyon açmak değildir.

İstasyondan vatandaşın gerçek hedef noktasına güvenli ve kolay ulaşmasını sağlayabilmektir.
Bütün bu soruların ortak bir noktası var.

Büyük projeler yalnızca açılış törenleriyle tamamlanmış sayılmaz.

Asıl başarı, vatandaşın günlük yaşamını kolaylaştırmasıyla ölçülür.

Elbette hiçbir yatırım eleştiriden muaf değildir.

Ancak eleştiri, yapılan hizmete karşı çıkmak değil; yapılan hizmetin daha verimli, daha güvenli ve daha kullanışlı olmasını istemektir.

AYBAN Aydın için önemli bir fırsattır.

Ancak bu fırsatın gerçek bir başarı hikâyesine dönüşebilmesi için sadece “Biz yaptık, oldu.” anlayışı yeterli değildir.

Şeffaflık gerekir.

Bilimsel planlama gerekir.

Vatandaşın sesine kulak vermek gerekir.

Çünkü raylar döşenebilir…

Trenler çalışabilir…

Ama vatandaşın güvenini kazanamayan hiçbir ulaşım sistemi, gerçek anlamda hedefine ulaşmış sayılmaz.

AYBAN’ın başarısı, istasyon sayısıyla değil; o trenlere her gün gönül rahatlığıyla binen Aydınlıların sayısıyla ölçülecektir.