Ankara Bölge Adliye Mahkemesi’nin 38. Olağan Kurultay’a ilişkin verdiği “mutlak butlan” kararı sonrası, yargı eliyle ve tedbiren yeniden CHP Genel Başkanlığı makamına oturtulan Kemal Kılıçdaroğlu’nun 30 Mayıs 2026’da genel merkez önünde yaptığı konuşma, Türk siyasi tarihinin en sarsıcı metinlerinden biri olarak kayıtlara geçti. Kılıçdaroğlu’nun, “Kutsal yürüyüşümüze arkamızdan sinsice sızan, ruhunu satmış FETÖ ajanlarını zamanında fark edemediğim için sizlerden özür diliyorum” ve “O gafilleri koynumda beslediğim için sizlerden özür diliyorum” sözleri, meydanlarda ve sosyal medyada infial yaratırken, ardında yanıtlanması zor hukuki ve siyasi sorular bıraktı.
Bir toplumun kutuplaşmadan, yalnızca akl-ı selimle sorması gereken o can alıcı soruları masaya yatırmak, hukukun ve demokrasinin gereğidir: Bir partinin tescilli, hukuken atanmış genel başkanının bu sözleri ne anlama gelir? Bu bir ihbar mıdır, bir suç ortaklığı mıdır, yoksa yaklaşan seçimlerin kaderini tayin edecek bir kırılma noktası mı?
Hukuken Bir Suç Duyurusu mu, Yoksa Sorumluluk Yükleyen Bir Pasiflik mi?
Ceza Muhakemesi Kanunu (CMK) ve Türk Ceza Kanunu (TCK) açısından, devletin resmi olarak terör örgütü kabul ettiği bir yapıya dair “içimizde ajanlar vardı, onları besledim” beyanı, hukuki bir “vakıa bildirimi”dir. Hukuken atanmış bir genel başkanın bu sözleri söyleyip de şu ana kadar hiçbir isim hakkında resmi bir parti içi soruşturma başlatmamış olması, disiplin mekanizmasını çalıştırmamış olması ve adli makamlara somut isim listeleriyle suç duyurusunda bulunmamış olması, kendisini hukuki bir kıskaca alır.
TCK 278 (Suçu Bildirmeme) ve TCK 220/7 (Örgüte Yardım): Bir suçun işlendiğini bilip de yetkili makamlara bildirmemek veya terör örgütü unsurlarını bilerek bünyede tutmaya devam etmek, şahsî ceza sorumluluğu doğurur. “Zamanında fark edemedim” savunması geçmiş için bir nebze “ihmal” parantezine alınsa bile, “Bugün biliyorum ama tasfiye etmiyorum” tavrı, hukuken pasif bir koruma ve kollama iradesi olarak yorumlanabilir. Bu durum, beyanda bulunan kişiye doğrudan hukuki ve cezai sorumluluk ekler.
Bu Tavır Ne Kadar Sürerse Parti Kapatma Davasına Gidilir?
Anayasa Mahkemesi’nin (AYM) bir partiyi kapatması için aradığı en büyük eşik, yasa dışı eylemlerin ve odakların parti içinde “güncel, yoğun ve kararlı” bir şekilde varlığını sürdürmesidir. Eğer meydanlarda, televizyonlarda ve sosyal medyada bu denli açıkça konuşulan, bizzat lider tarafından “itiraf ve kabul edilen” bu sızma iddiası karşısında parti yönetimi kör, sağır ve dilsiz kalmaya devam ederse, bu durum Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı için çok güçlü bir “odak olma” karinesine dönüşür.
Süreç bir takvime bağlı olmamakla birlikte, partinin yetkili kurullarının (MYK ve Yüksek Disiplin Kurulu) bu ifşaatların ardından “makul bir süre” içinde arınma operasyonu yapmaması, savcılığın “Parti kurumsal iradesiyle bu yapıyı korumaktadır” teziyle kapatma davası veya en azından Hazine yardımının kesilmesi talebiyle iddianame düzenlemesine yol açabilir. Bu durumun ekranlarda bu kadar rahat konuşulması, devletin hukuki denetim mekanizmalarının ve kamuoyu vicdanının sabrını zorlayan bir “hukuksuzluğun kanıksanması” göstergesidir.
Yaklaşan Seçimlerde En Yüksek Oya Sahip Partiye (CHP) Nasıl Zarar Verir?
Bu tablo, toplumu bölmek ya da ayrıştırmak niyeti taşımayan her seçmenin endişeyle izlediği bir siyasi intihar provasıdır. Bir önceki seçimlerde ana muhalefet olarak en yüksek oyu almış, iktidar alternatifi olma iddiasındaki bir partiye bu sürecin vereceği zararlar çok boyutludur:
Meşruiyet ve Güven Krizi: Türk seçmeninin siyasi tercihlerindeki en hassas kırmızı çizgisi “beka ve terörle mücadele” algısıdır. Bizzat kendi liderinin “koynumda besledim” dediği yapıların halen tasfiye edilmediği algısı, kararsız seçmende ve milliyetçi-merkez sağ tabanda muazzam bir güven kırılması yaratır.
Seçmenin “Sandık Gelecek, Butlan Gidecek” diyen Kanatla Bölünmesi: Özgür Özel ve ekibinin “Yargı eliyle darbe yapıldı” diyerek Meclis’e yürümesi ve Kılıçdaroğlu’nun bu sert çıkışına “TGRT iftiralarını sahipleniyor” şeklinde yanıt vermesi, parti tabanını ortadan ikiye bölmüştür. Bölünen, kendi içinde “ajan” ve “rüşvetçi” avına çıkan bir yapının, kararsız kitlelere güven veren bir iktidar alternatifi sunması imkansızlaşır.
Gündemi Belirleme Gücünün Kaybı: Ekonomik kriz, yoksulluk ve toplumsal dertler konuşulması gerekirken; ana muhalefet partisi kendi içindeki “mutlak butlan” krizini, pavyon masası iddialarını ve FETÖ sızmalarını tartışır hale gelmiştir. Bu durum, iktidar blokunun eline devasa bir siyasi koz vermekte ve muhalefeti kendi içinde defans yapmaya zorlamaktadır.
Sonuç olarak;
Kemal Kılıçdaroğlu’nun “özür” metni, siyasi bir arınma çığlığı gibi sunulsa da, hukuki adımlarla (tasfiyeler ve suç duyurularıyla) desteklenmediği sürece hem söyleyenin sırtında bir hukuki kamburdur hem de asırlık bir çınarı kapatma davasının eşiğine sürükleyen bir dinamittir. Seçmene “Bizi ajanlar yönetti ama yine de bize oy verin” demenin mantıksal ve siyasi hiçbir karşılığı yoktur. Muhalefet, içine düştüğü bu hukuki labirentten acilen somut bir temizlikle çıkamazsa, yaklaşan seçimlerin faturasını sandıkta çok ağır ödeyecektir.
02:00
News
Gündem
Gündem
Gündem
Gündem
Gündem
Gündem
