Eksik Bırakılan Bir Bayram ve 29 Ekim’de Doğan Bir Gazete

3

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

Bugün, Cumhuriyetimizin 102. yılını kutlarken, aynı zamanda NetAydın.com olarak halkın karşısına çıkmanın heyecanını yaşıyoruz.

Bu tarih, bilinçli bir tercihle 29 Ekim’e denk getirildi…

1996 yılında ilk köşe yazısını yazmış biri olarak, böylesine anlamlı bir tesadüfü ilk kez yaşıyorum.

Ne mutlu bunu düşünenlere…

Cumhuriyetimizin 102. yaşını kutluyoruz… Ama içimizde bir burukluk var.

Çünkü demokrasinin sesi, yıllar içinde kısılmış; halkın iradesi, zaman zaman görmezden gelinmiş; Cumhuriyet’in ruhu, eksik bırakılmış. Demokrasi ayağı bilerek ve kasten kesilmiş bir Cumhuriyet’in yıldönümündeyiz.

Bu gerçek, kutlamanın coşkusuna gölge düşürse de hatırlamak ve hatırlatmak görevimizdir.

Cumhuriyet; Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde, milletimizin bağımsızlık ve çağdaşlık uğruna verdiği büyük mücadelenin adıdır.

Bu mücadele, yalnızca bir rejim değişikliği değil; bir halkın yeniden doğuşudur. Umutsuzluğun ortasında yeşeren bir inançtır. Yıkılmış bir imparatorluğun küllerinden doğan bir ışıktır.

Osmanlı’nın son dönemlerinde halk, yönetime katılmak için sesini yükseltti.

Meşrutiyet arayışları umut verdi ama yetmedi. Ardından gelen savaşlar, işgaller ve acılar…

Anadolu’nun dört bir yanı karanlığa gömülürken, bir adam çıktı Samsun’a, Mustafa Kemal Paşa…

1919’da başlattığı mücadeleyi milletin kalbiyle birleştirdi. Her adımda direniş, her cephede umut, her kayıpta yeniden doğuş vardı.

Bu mücadele; ilmek ilmek dokundu, kanla yoğruldu, gözyaşıyla yıkandı.

Ve sonunda, 29 Ekim 1923’te Cumhuriyet ilan edildi.

O gün, halkın sesi devletin sesi oldu.

O gün, millet kendi kaderini eline aldı.

Bugün, Cumhuriyet’in 102. yılında, halkın sesi olmayı amaçlayan bir gazetenin ilk sayısıyla yola çıkmak, geçmişin mirasını geleceğe taşımak adına anlamlı bir adımdır.

Bu gazete, sadece haber değil; bir hatırlatma, bir duruş, bir çağrıdır.

Cumhuriyet’i yaşatmak, demokrasiyi korumak ve bu değerleri gelecek kuşaklara aktarmak hepimizin ortak sorumluluğudur.

Çünkü Cumhuriyet, sadece bir tarih değil; bir vicdan, bir umut, bir sözleşmedir.

Ve biz, bu sözleşmeye sadık kalmak zorundayız.